دومین کنفرانس شهر الکترونیکی توسط جهاد دانشگاهی و شهرداری تهران در سالن همایش‌های برج میلاد سوم و چهارم خردادماه برگزار شد. این کنفرانس هم از لحاظ علمی و هم از لحاظ اجرایی بسیار قوی بود و جا دارد از دست اندر کاران به خصوص دکتر جلالی، دبیر علمی کنفرانس تشکر و قدردانی ویژه به عمل آید.

من هم با دعوت دکتر جلالی برای ارائه‌ی طرح دهکده‌ی مجازی دانش در کنفرانس و حاضر شده بودم.

مراسم افتتاحیه با سخنرانی مسئولان کشور از جمله دکتر قالیباف، شهردار تهران؛ سردار احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی و دکتر شهریاری دبیر شورای عالی اطلاع رسانی کشور آغاز شد.

هرچند حضور روسای نهادهای بزرگی همچون شهرداری تهران، نیروی انتظامی و شورای عالی اطلاع رسانی به این کنفرانس شکوه خاصی بخشیده بود اما جای وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، دکتر سلیمانی و دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات کشور، مهندس ریاضی بسیار خالی بود و دکتر جلالی در انتهای مراسم اختتامیه در حالی که بغض گلویش را گرفته بود از عدم حضور ایشان انتقاد کرد و گفت: مگر جلالی جز انتقاد چکار می کند من کل پروژه های سال قبلم ۲۰ میلیون تومان بوده و انقدر خدمت کردم در حالی که مهندس ریاضی ۲۰ میلیارد تومان بودجه دارد و خدمات زیادی ارائه نداده است، دکتر جلالی در حالی که بعض گلویش اجازه‌ی حرف زدن را به او نداد و حرفش ناتمام ماند از پشت میکروفون رفت.

بعد از مراسم افتتاحیه سالن اصلی به میزگردهای تخصصی اختصاص یافت و در سه سالن مجاور سالن اصلی نویسندگان، مقالات خود را ارائه کردند. برنامه‌ی میز گرد و ارائه‌ی مقالات منتخب در روز دوم کنفرانس نیز تا قبل از مراسم اختتامیه ادامه داشت.

بنده نیز علاوه بر ارائه‌ی خود در سالن‌های فرعی به عنوان یک شهروند جامعه‌ی اطلاعاتی در میز گرد «جامعه‌ی اطلاعاتی و رسانه» حضور یافتم و نظراتم را در مورد جامعه‌ی اطلاعاتی سالم و جامعه‌ی اطلاعاتی دانش محور با اساتید در میان گذاشتم. این میزگرد قبل از مراسم اختتامیه برگزار شد و بسیاری از مسئولین که برای حضور در مراسم اختتامیه آمده بودند نیز در سالن حضور داشتند که این امر جزو مزیت‌های این میزگرد نسبت به سایر میزگردها بود.

طرح بنده نیز در صفحات اول مجموعه مقالات کنفرانس به چاپ رسید.

گزارش حمید ضیایی، از میزگرد رسانه و جامعه‌ی اطلاعاتی

گزارش ایسنا از میزگرد رسانه و جامعه‌ی اطلاعاتی

دانلود طرح دهکده‌ی مجازی دانش، چاپ شده در مجموعه مقالات کنفرانس شهر الکترونیک

اداره کشور به صورت فردی امکان پذیر نیست و اداره گروهی آن به ناچار با اعمال سلیقه‌های گوناگون روبروست این سلیقه‌های گوناگون هرچند خوب اعمال شود و افراد صاحب نظر، انسان‌های با تقوا و شایسته‌ای باشند بازهم این اختلاف سلیقه هزینه‌های کلانی را بر کشور تحمیل می‌کند و موجب عقب ماندگی کشور خواهد شد.

یک مثال

روزی تعدادی مورچه برای بردن تکه‌ نانی بزرگ‌تر از اندازه خودشان به لانه تلاش می‌کردند، تعدادی از چپ و تعدادی از راست می‌کشیدند. هردو به سمت لانه حرکت می‌کردند اما لانه دو راه داشت و هر کدام به سمت یک در حرکت می‌کردند و تکه نان گاهی به چپ و گاهی به راست هدایت می‌شد و گاهی نیروی دو طرف یکسان بود و هیچ حرکتی انجام نمی‌شد.

میزان خسارت اختلاف سلیقه‌ها در کشور

در مسائل کشور هم سلیقه‌های گوناگون، هرچند هر دو خوب و با حسن نیت انتخاب شود و افراد شایسته‌ای رأس امور باشند اما باعث چنین معضلاتی می‌شود که علاوه بر اتلاف وقت بسیار زیاد باعث هدر رفتن نیروی کاری‌ای بیش از ۳ الی ۴ برابر می‌شود که محاسبه‌ی آن در سیستم «ساعت نفر» اتلاقی برابر «N برابر نیروی اضافی x N برابر وقت هدر رفته x N برابر هزینه‌ی اضافی انجام شده» می‌باشد. که اغلب این اتلاف در خوش بینانه‌ترین حالت بیش از ۲۰ برابر هزینه‌ی اصلی می‌باشد یعنی یک کاری که در حالت نورمال باید با یک میلیارد تومان انجام گیرد در این حالت با بیش از ۲۰ میلیارد تومان انجام می‌گیرد. البته در این مثال فرض بر این است که برای رسیدن به یک هدف دو راه داریم (نه بیشتر) و دو مدیر داریم و هر دو مدیر شایسته هستند. متأسفانه در برخی کارهای کشور هدف را بعضی اشتباه می‌فهمند، برخی از مدیران شایسته نیستند و گاهی راه‌های رسیدن به هدف بیش از دو راه است.

این اتفاقات که کم هم در کشور اتفاق نمی‌افتد، علاوه بر صرف هزینه‌های هنگفت و هدر رفتن بودجه‌های نظام، باعث عقب ماندگی کشور به صورت تصاعدی می‌شود. تصور کنید یک بیستم هزینه‌هایی که تا کنون در کشور انجام شده می‌توانست ما را به این نقطه (و با وضعیتی بهتر) برساند به عبارتی دیگر اگر هزینه‌هایی که تا کنون در کشور انجام گرفته مدیریت صحیح می‌شد بیست برابر بیشتر از وضعیت کنونی پیشرفت کرده بودیم.

چاره چیست؟!

سیستم‌های اداره کشور سالهاست که تغییری نکرده است و نیازمند تحولی بزرگ است. در سال‌های اخیر تکنولوژی به طرز چشمگیری رشد داشته اما استفاده از آن در اداره امور کشور به دلالی محقق نشده است برخی از این دلایل رشد بسیار سریع تکنولوژی و ناشناخته بودن این تکنولوژی برای برخی مدیران قدیمی سازمان‌ها و وزارتخانه هاست.

با توجه به اینکه تکنولوژی از غرب آمده برخی از مسئولان که به درستی تمام مزیت‌های این تکنولوژی را نشناخته‌اند آن را تهدیدی برای جامعه کنونی دانسته و سعی بر محدود کردن آن در کشور داشته‌اند. برای مثال وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات که وظیفه افزایش پهنای باند اینترنت را دارد سستی در افزایش پهنای باند را ناشی از استفاده‌های غلط از اینترنت می‌داند.

اگر امروز ما تکنولوژی و ابزار روز را نشناسیم و نتوانیم از آن استفاده بهینه در پیشرفت کشور کنیم نسبت به سایر کشورهای پیشرفته عقب خواهیم ماند و این عقب افتادگی از نظر سیاسی، اقتصادی، علمی، فرهنگی و امنیتی کشور را تهدید خواهد کرد؛ پس بهترین راه برای غلبه بر این تهدیدات و یافتن قدرت در منطقه و جهان، شناخت و استفاده بهینه از تکنولوژی روز است و این امر نیز بدون پژوهش گسترده امکانپذیر نخواهد بود.